نسبت ترینور
نسبت ترینور، که به نسبت پاداش به نوسان نیز شناخته میشود، یک معیار عملکردی برای تعیین میزان بازده اضافی برای هر واحد ریسک متعهد شده توسط یک سبد است. بازده اضافی در این معنا به بازده بالاتر از بازدهی اشاره دارد که میتوانست در یک سرمایهگذاری بدون ریسک بهدست آید. اگرچه هیچ سرمایهگذاری واقعی بدون ریسک وجود ندارد، اما اسناد خزانه اغلب برای نشان دادن بازده بدون ریسک در نسبت ترینور بهکار میرود.
ریسک در نسبت ترینور، اشاره به ریسک نظاممندی است که توسط ضریب بتای سبد اندازهگیری میشود. ضریب بتا، تمایل بازده سبد به تغییر در پاسخ به تغییرات در بازده برای کل بازار را اندازه میگیرد.
The Treynor ratio, also known as the reward-to-volatility ratio, is a performance metric for determining how much excess return was generated for each unit of risk taken on by a portfolio.
Excess return in this sense refers to the return earned above the return that could have been earned in a risk-free investment. Although there is no true risk-free investment, treasury bills are often used to represent the risk-free return in the Treynor ratio.
Risk in the Treynor ratio refers to systematic risk as measured by a portfolio's beta. Beta measures the tendency of a portfolio's return to change in response to changes in return for the overall market.