بدهی نهایی، بدهی‌ای است که مشتری کارگزار برای معامله در حاشیه اعتباری کارگزار به‌عهده می گیرد. هنگام خرید اوراق بهادار از طریق کارگزار، سرمایه‌گذاران این اختیار را دارند که با استفاده از حساب نقدی تمام هزینه‌های سرمایه‌گذاری را خود پوشش دهند یا از حساب اعتباری کارگزاری استفاده کنند؛ به این معنی که بخشی از سرمایه اولیه را از کارگزار خود وام بگیرند. بخشی که سرمایه‌گذاران وام می‌گیرند، به‌عنوان بدهی نهایی شناخته می‌شود اما بخشی که خود سرمایه‌گذاری می‌کنند، ودیعه یا سهام است. استفاده از بدهی نهایی، خطرات و مزایای بالقوه دارد.