قانون بیستوهشت سیوشش (قانون 36/28)
قانون بیستوهشت سیوشش، اشاره به یک رویکرد عقل سلیم است که برای محاسبه میزان بدهی یک فرد یا خانوار استفاده میشود. طبق این قانون، یک خانوار باید حداکثر 28 درصد از درآمد ناخالص ماهانه خود را برای کل هزینههای مسکن هزینه کند، نه اینکه بیش از 36 درصد برای کل بدهی آن. این هزینهها شامل مسکن و سایر بدهیها مانند وام خودرو و کارتهای اعتباری میشود.
وامدهندگان اغلب از این قانون برای ارزیابی این مورد استفاده میکنند که به وامگیرندگان اعتبار بدهند یا نه.
The 28/36 rule refers to a common-sense approach used to calculate the amount of debt an individual or household should assume. A household should spend a maximum of 28% of its gross monthly income on total housing expenses according to this rule, and no more than 36% on total debt service. This includes housing and other debt such as car loans and credit cards.
Lenders often use this rule to assess whether to extend credit to borrowers.